எழுத்து என்ற வலை தளத்தில் ரமணி எனும் புனைப் பெயரில் நான் எழுதிய ஒரு கவிதை...


*  என் உணர்வுகளுடன்
    உறைந்து போனவளே...!
    நீயின்றி நான் கழித்த
    என் இறந்த காலங்கள்
    இதோ உனக்காக....!

*  வறுமையின் மடியில் 
    நான் மடிந்து கொண்டிருந்ததை
   உணராமல் உன் மடித்தேடிய
   என் மடமையை நினைத்து
   சிரித்துக் கொண்டேன்
    சில காலம்....!

*  கலந்துரையாடிய
   என் கல்லூரித் தோழர்களுடன்
   என் காதலை காவியமென
   சொல்லிக் கொண்டேன்
   சில காலம்...!

*  உறக்கத்தில் உலா வரும்
  உன்னைப் பற்றியக்
  கனவுகளுக்காக சிலாகித்து
  காந்திருந்தேன் சில காலம்....!

*  உன் எழுத்துக்கள்
   அடங்கிய ஏடுகளை
   தடவிப் பார்த்து
   தத்தளித்தேன் சில காலம்...! 

*  உன் கரங்களில்
   வாழ்ந்த வளையல்களை
   முகர்ந்தது பார்த்து
   மோட்சம் பெற்றேன்
   சில காலம்....!

*  "உன்னை பாதைகளில்
   பார்த்து விட மாட்டோமா...?"
   என்று பதைபதைத்துக்
   கிடந்தேன் சில காலம்....!

*   "அவள் மனதின் எங்கேனும்
    ஒரு மூலையில் நான்
   படிந்திருப்பேனா?"
   என்று நினைத்து
   நித்திரை இழந்து
  திரிந்தேன் சில காலம்...!

*  வெட்கமின்றி கூறுகிறேன்....!
   காதல் ஒரு தீ...!
  அதை வெந்த பின்பே
  தெரிந்து கொண்டேன்....!