புதன், 20 ஜூன், 2018

"மச்சி.. ஊர்ல இருந்து என்ன எடுத்துட்டு வந்த.."என்ற மதனின் கேள்விக்கு,
"ஹ்ம்ம்.. பக்கத்து ஊர்ல பாதிய எடுத்துட்டு வந்திருக்கேன்.. உனக்கும் வேணுமா..?" என்றான் வினோத்.
"இந்த ஹ்யூமர் தான் மச்சி  உங்கிட்ட எனக்கு புடிச்சதே.."
இருவரும் பேசிக் கொண்டிருந்த இடம் எப்போதும் போல் ஆஃபீஸ் கேன்டீன் தான்.
"எங்க வீட்டுல எல்லாம் லவ் மேரேஜ்க்கு உடனே ஓகே சொல்லிடுவாங்க அப்டி இப்டின.. கடைசில மதம் மார்ரென்னு சொன்னதுக்கு வெளக்கமாத்த கேட்டிருக்காங்க அம்மா..?"
"டேய்.. அதெல்லாம் சும்மாடா .. நான் விளையாட்டா சொன்னேன்னு நினைச்சிட்டு அவங்க பேசுனது.. ஆனா நான் லவ் பன்றேன்னு போய் சொன்னா கண்டிப்பா அப்பாவோ அம்மாவோ எதுவும் சொல்லமாட்டாங்க.. அடிச்சி சொல்லுவேன்.."
"ஹ்ம்ம்.."
கேன்டீனில்  மிதமான கூட்டமே இருந்தது. வினோத்திடம் பேசியபடி இருந்தாலும் மதனின் கண்கள் கேன்டீன் முழுக்க சுற்றிக் கொண்டே இருந்தது. திடீர் சுறுசுறுப்பானான் மதன்.
"மச்சான்.. உன் ஆளு வராடா..?"
ஆர்வமடைந்த வினோத்,
"எங்கடா..?" என்று நுழைவு வாயிலைப் பார்த்தான்.
"தோ.. அங்க க்ரீன் கலர் சுடிதார்.."
"ப்ச்" என உச்சி கொட்டிவிட்டு தலை குனிந்து கொண்டான் வினோத்.
"என்னடா நொச்சி..? ஏன்டா இவளத் தானே 3 மாசத்துக்கு முன்னாடி வர மாஞ்சி மாஞ்சி சைட்டடிச்சிட்டு இருந்த.. இப்போ புதுசு வந்ததும் பழசு கசக்குதா..?"
"அப்டி இல்லடா.. அழகா இருக்குற எந்த பொண்ண பாத்தாலும் சைட் அடிக்குறதும் இந்த மாதிரி ஒரு பொண்ணு ஒய்பா வந்தா நல்லா இருக்கும்ன்னு தோணுறதும் சகஜமா இருந்திருக்குடா.. அத தாண்டி அந்த பொண்ணுங்க மேல எனக்கு எந்த ஆர்வமும் வந்ததில்லை.. ஆனா இவள பாத்ததுக்கு அப்றம் அதுவும் லவ்வுனு ஒரு பீலிங் தோன்னதுக்கு அப்றம் எந்த பொண்ண பாத்தாலும் ஏதோ அவளுக்கு துரோகம் பண்ற மாதிரி இருக்குடா.. அப்கோர்ஸ் அவ என்னை மனுஷனா கூட மதிக்கலங்கறது வேற விஷயம்.. பட் அவள சீட் பண்ற மாதிரி எனக்கு இருக்கு.."
"ச்ச.. இப்டி ஒரு ஏகப்பத்தினி விரதனப் போய் வேணான்னு சொல்லிட்டாளேடா அவ.." எனக் கண்களை கசக்கினான் மதன்.
"கொய்யாலே.. என்னை கலாய்க்க நானே கன்டென்ட் கொடுத்துட்டேனா.." எனக் கேட்டுவிட்டு வினோத் சிரிக்க மதனும் சேர்ந்து சிரித்தான்.
"ஹாய் கைஸ்.." என்றபடி இருவரும் அமர்ந்திருக்கும் டேபிளுக்கு வந்தான் PP பிரபு.
வினோத்தும், மதனும் பதிலுக்கு ஹாய் சொல்லவில்லை. PP அதை எதிர்பார்க்கவில்லை என்பது அவனது உடல் மொழியிலேயே தெரிந்தது. அத்தனை கெத்தாக ஒரு சேரை இழுத்துப் போட்டு அவர்களுக்கு அருகில் அமர்ந்து கொண்டான்.
"ப்ரியா, சரண்யா, ஐஷு.. நீங்க மூணு பேரும் பேசிட்டு இருங்க.. நான் 5 மினிட்ஸ்ல ஜாயின் பண்ணிக்குறேன்.." எனக் கூறிவிட்டு மொபைலை ம்யூட்டில் போட்டான்.
"என்னப்பா ரெண்டு பேரும் ஜாலியா பேசிட்டு இருந்தீங்க.. நான் வந்ததும் அமைதியாகிட்டிங்க.." PP கேட்டபோது, 
"அப்பவே தெரிய வேணாமா PP.. உன் முன்னாடி பேசுறதுக்கு விரும்பமில்லன்னு.." என்றான் மதன்.
"இப்படியெல்லாம் கலாய்ச்சா நான் போய்டுவேன்னு நினைச்சியா மச்சி.."
"சாணிய கரைச்சி மூஞ்சில ஊத்துனா கூட நீ போகமாட்டன்னு எங்களுக்குத் தான் தெரியுமே மச்சான்.."
"அப்புறமும் ஏன்டா ட்ரை பண்ற.." எனக் கேட்டுவிட்டு மதனும் PP-யும் கைகளை குலுக்கியபடி சிரித்துக் கொண்டனர். வினோத் எந்த ரியாக்ஷனும் கொடுக்காமல் அமைதியாக இருந்தான். மதன் தான் பேசினான்.
"மச்சான் PP.. எனக்கு ரொம்ப நாளா ஒரு டவுட்.. இந்த பொண்ணுங்ககிட்ட பேசுறத தவிர ப்ரீ டைம்ல வேற என்ன மச்சான் பண்ணுவ..?"
"உலகத்துலயே ரொம்ப கஷ்டமானது என்ன மச்சான்.."
"இந்த மாதிரி அறிவு பூர்வமான கேள்வியெல்லாம் எங்கிட்ட கேக்காதPP.." என மதன் கூறவும்,
"வினோத்.. நீ சொல்லுடா" என்றான் PP.
"வேற என்ன PP.. உங்கிட்ட பேச்சு கொடுக்குறது தான்.."
வினோத், மதன் இருவரும் PPயை பார்த்து கேலியாக சிரிக்க கொஞ்சம் கடுப்பானான் PP.
"சிரிச்சி முடிச்சிட்டீங்களா..? இப்ப சொல்லவா..? உலகத்துலயே ரொம்ப கஷ்டமான விஷயம் பொண்ணுங்கள புரிஞ்சிகிட்டு ஹாண்டில் பண்றதுதான். அவங்கள எப்ப பாராட்டணும், எப்ப கலாய்க்கணும், எப்ப கலாய் வாங்கணும்,  எந்த விஷயத்துக்கு நாம கோவப்படணும், அவங்க கோவப்படும் போது நாம எப்படி ரியாக்ட் பண்ணனும், அவங்க மொக்க ஜோக்குக்கு எப்படி சிரிக்கணும், சோகமாக இருந்தா எப்படி ஆறுதல் சொல்லணும், எவளோ டைம் அவங்க கூட ஸ்பென்ட் புடிக்கும், அவுட்டிங், கிப்ட், பர்த்டே விஷ், ட்ரீட்.." என PP இடைவிடாமல் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது,
"மச்சான் PP.. போதும் நிறுத்து.. ரொம்ப லெங்த்தா போகுது.." என்றான் மதன்.
"ஆஹ்.. கேக்குறதுக்கே நீ டைர்ட் ஆகிட்டியே.. அதையே தினமும் எல்லா பொண்ணுங்ககிட்டயும் பன்றேனே எனக்கு எப்படி இருக்கும்.. என்னமோ ரொம்ப சாதாரணமான விஷயமாதிரி பேசிட்ட.. இந்தா இப்ப கூட மூணு பொண்ணுங்க கூட கான்பிரென்ஸ்ல கடலை போட்டுட்டு இருக்கேன்.. இங்க.. முடிஞ்சா நீ பண்ணிக் காட்டேன்.. தோ.. வினோத் கூட ஒரு பொண்ண லவ் பண்ணா.. கரெக்ட் பண்ண முடிஞ்சதா..? என்னாச்சி.. மொக்க வாங்கிட்டு தானே வந்தான்.."
"PP.. அவனை ஏன்டா கலாய்க்குற..? ரிவென்ஜா.."
"ஆமா.. எண்ணிய மட்டும் கலாய்ச்சான்.."
வினோத் எதுவும் பேசவில்லை. 
"PP.. நீ பெரியாளுதான்.. தெரியாம தப்பா பேசிட்டேன்.. மன்னிச்சுடு.. சிஸ்டர்ஸ் எல்லாம் வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்காங்க.. சீக்கிரம் போய் பேசு.."
"மூடு.. எனக்கு தெரியும்.." எனக் கூறிவிட்டு ம்யூட்டினை ஆப் செய்து, "ஐஷு.. என்ன சொன்ன.. மறுபடியும் சொல்லு.." என்றபடியே எழுந்து சென்றான் PP.
மழை அடித்து ஓய்ந்தது போல் இருந்தது இருவருக்கும்.
"என்னா மச்சான்.. அசிங்கப்படுத்திட்டு போய்ட்டான்.." என்றான்மதன்.
"ஆனா உண்மையத்தான் சொன்னான்.." என வினோத் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதே ஒரு பெண்ணுடன் கேன்டீன் உள்ளே நுழைந்தாள் ரேகா.
"மச்சான்.. என் ஆளு வந்துட்டா.."
நிமிர்ந்து பார்த்தான் மதன்.
"டேய்.. நான் அவ்ளோ சொல்லியும் திருந்த மாட்ட.. அதானே.. நீ நடத்து.."
"இரு.. அவ கிட்ட பேசிட்டு வந்துடுறேன்.."
எழுந்து அவளும் அவளது தோழியும் உட்கார்ந்திருந்த டேபிள் அருகே சென்றான் வினோத்.
"ஹாய் ரேகா.."
"ஹலோ.."
"உங்ககிட்ட கொஞ்சம் தனியா பேசணும்.. அந்த டேபிள் போலாமா?"
அருகில் இருந்த அவளுடைய தோழியைப் பார்த்தாள்.
"அய்யோ.. பிரென்ட் கூட வந்திருக்கேனே..?" என்றாள்.
"அந்த டேபிள பாருங்க.. அவன் என் பிரென்ட் தான்.. என் கூடத்தான் வந்தான்.. உங்ககிட்ட தனியா பேசணும்னு தான் அவன அத்துவிட்டுட்டு வந்தேன்.. அதே மாதிரி.." என அவன் இழுக்க,
"என்னையும் அத்துவிட சொல்லுறாரு.." என்றாள் ரேகாவின் தோழி.
சொல்லிவிட்டு ரேகாவின் தோழி சிரிக்க வினோத்தும் ரேகாவும் இரண்டு டேபிள் தள்ளி உட்கார்ந்தார்கள்.
"சொல்லுங்க வினோத்.."
தொண்டையை செருமிக் கொண்டு பேசினான் வினோத்.
"லாஸ்ட் வீக் டூ டேஸ் லீவ் போட்டுட்டு ஊருக்கு போயிருந்தேன். திருச்சில என் பெரியப்பா பையன் மேரேஜ். என்னை விட ரெண்டு வயசு சின்ன பையன்."
"ஒரு நிமிஷம்.. இதெல்லாம் எங்கிட்ட ஏன் சொல்லிட்டு இருக்கீங்க.."
"சொல்றேன் இருங்க.. அங்க மேரேஜ்ல தூரத்து சொந்தக்காரர்  ஒருத்தர்கிட்ட  அம்மா பேசியிருக்காங்க.. அவர் எனக்கு மாமா முறை தான் வேணும்.. அவரோட பொண்ணு காலேஜ்ல பைனல் இயர் படிச்சிட்டு இருக்காம்.. படிப்ப முடிச்சதும் கல்யாணம் பண்ணலாம்ன்னு இருக்காராம்.. அந்த பொண்ணுக்கு என்னை கேட்டிருக்காரு அம்மாகிட்ட.."
நிறுத்தினான் வினோத்.
"சூப்பர்.. நல்ல விஷயம் தானே.. காங்கிராட்ஸ்.." என்றாள் ரேகா.
'இவ புரிஞ்சி பேசுறாளா இல்ல கலாய்க்கிறாளா' எனக் குழம்பிக் கொண்டே மீண்டும் பேச ஆரம்பித்தான்.
"நான் வேணாம்னு அம்மாகிட்ட சொல்லிட்டேன்.. சரி வேற பொண்ணு பாக்கலாம்ன்னு பேசிட்டு இருந்தாங்க.. நீங்க உங்க வீட்டு அட்ரஸ் தர முடியுமா..?"
கோபமானாள் ரேகா. இறுக்கமான முகத்துடன் கேட்டாள்.
"எதுக்கு..?"
"நீங்க தானே சொன்னீங்க.. அப்பா அம்மா சொல்ற பையனத்தான் கல்யாணம் பண்ணிப்பேன்னு.. என் அப்பா அம்மாவோட உங்க வீட்டுக்கு வந்து பேசுறேன்.."
"வினோத்.. இப்படியெல்லாம் பண்ணாதீங்க.."
"இல்ல நெஜமாத்தான் சொல்றேன் ரேகா.. எங்க  வீட்டுல வந்து பேசி உங்க வீட்டுலயும் சரின்னு சொல்லிட்டா உங்களுக்கு ஓகே தானே..?"
சிரித்துக் கொண்டாள் ரேகா.
"வினோத்.. உங்களோட காண்பிடென்ஸ் லெவல் சான்சே இல்ல.. பட் அது நடக்க வாய்ப்பே இல்ல.. ப்ளஸ் நீங்க உங்க பேமிலியோட வந்து எங்க வீட்டுல நின்னா எனக்கு உங்கள புடிச்சதால தான் இப்டி வந்து நிக்குறீங்கன்னு அவங்க நினைச்சிட்டா.. அந்த மாதிரி ஒரு சின்ன தாட் கூட என் பேரெண்ட்ஸ் வரக்  கூடாதுன்னு நினைக்கிறேன்.. ஸோ ப்ளீஸ்.. இந்த ஐடியாவ விட்டுடுங்க.."
"இல்ல ரேகா.." என அவன் மேற்கொண்டு பேச முயல,
"வினோத்.." என்று கொஞ்சம் குரலில் கடுமை காட்டினாள் ரேகா.
வினோத் பேச்சை நிறுத்திக் கொண்டான். 
"சரி.. ஓகே.. அவ்ளோதானே.. பாப்போம்.." எனக் கூறிவிட்டு எழுந்து உடன் வந்த தோழியுடன் இணைந்து கொண்டாள் அவள். வினோத் மதனை அழைத்துக் கொண்டு அவர்களுடைய ப்ராஜெக்ட் கேபினுக்கு சென்றான்.

"என்னடா.. ரொம்ப நேரம் பேசிட்டு இருந்த.." என உள்ளே நுழைந்து சீட்டில் அமரும் முன் கேட்டான் மதன்.
"ஒண்ணுமில்ல.. அவளோட வீட்டு அட்ரஸ் கேட்டுட்டு இருந்தேன்.."
"அட்ரஸா..? எதுக்கு..?"
"என் அப்பா அம்மாவோட அவங்க வீட்டுல போய் பொண்ணு கேட்க.."
கொஞ்சம் அதிர்ச்சியுடன் கேட்டான் மதன்.
"டேய்.. உண்மையாவா..?"
"ஆமாடா.. அவ தான் சொன்னா.. அப்பா அம்மா சொல்ற பையனைத்தான் கல்யாணம் பண்ணிப்பேன்னு.. சரி வீட்டுல வந்து உங்க பேரெண்ட்ஸ் கிட்ட பேசுறேன்.. அட்ரஸ் கொடுன்னு சொன்னா முறைக்குறா.. PP சொன்னமாதிரி பொண்ணுங்கள புரிஞ்சிருக்குறது ரொம்ப கஷ்டம் தான் போல.."
"மச்சான்.. PP கிட்ட பேசாம டெய்லி ஒன் ஹவர் 'பெண்களைப் புரிந்து கொள்வது எப்படி?' கிளாஸ் போலாமா..?"
மதனின் கேள்விக்கு வெறுமனே சிரித்துவிட்டு, வினோத் தன்னுடைய  கம்ப்யூட்டரில் லாக்-இன் செய்தான்.
புதிதாக வந்திருந்த மெயில் ஒவ்வொன்றையும் திறந்து படித்துக் கொண்டிருந்தவன் திடீர் உற்சாகமானான். அருகில் இருந்த மதனை அழைத்தான்.
"மச்சான்.. இங்க பாரு.. நம்ம ஆஃபீஸ்ல நெக்ஸ்ட் வீக் சிங்கிங் காம்பெடிஷன் வச்சிருக்காங்க.."
"அதுக்கு நீ ஏன்டா இவ்ளோ சந்தோசப்படுற..?"
"மச்சி.. நான் இதுல கலந்துக்க போறேன்.."
"ஏன்டா உனக்கு இந்த வேலையெல்லாம்..?"
"ப்ச்.. கலந்துக்கிட்டு பாடி ரேகாவ இம்ப்ரெஸ் பண்ண போறேன்.."
"இம்ப்ரெஸ் பண்ணி..?"
"என்னை அவளுக்கு புடிச்சி போகலாம்ல.."
"ஆஹ்.. அப்புறம்.. ஏன்டா பாட்டு பாடுறவனுக்கெல்லாம் பொண்ணு உஷாராகும்னா அவனவன் குழந்தையா இருக்கும் போதே பாட்டு கிளாஸ் தான் போயிருப்பானுங்க.. சரி அப்டியே இருந்தாலும் நீ என்ன SPB-யா இல்ல ஹரிஹரன்னா..? அப்படியே பாடியே அந்த பொண்ண மயக்குறதுக்கு.."
"நீ என்ன வேணாம் சொல்லிக்கோ.. நான் கண்டிப்பா இதுல பார்ட்டிசிப்பேட் பண்ண போறேன்.. என் டார்லிங் முன்னாடி பாட போறேன்.." எனக் கூறிவிட்டு வினோத்  பாடலை முணுமுணுக்கத் தொடங்கினான்.
"சீக்கிரம் உன்ன கீழ்ப்பாக்கத்துக்கு கூட்டிட்டு போக வேண்டிய நிலமை வந்துடும்ன்னு நினைக்கிறேன்.. கடவுளே.. இந்த புள்ளைய காப்பாத்துப்பா.." என்ற மதனின் எந்த வார்த்தைகளையும் கேட்காமல் அவன் பெயரை பாட்டு போட்டியில் சேர்ப்பதற்காக மெயில் தட்டிக் கொண்டிருந்தான் வினோத்.

(தொடரும்..)

Posted on பிற்பகல் 1:54 by Elaya Raja

No comments

செவ்வாய், 19 ஜூன், 2018


"ஊர்ல எவ்வளவோ பொண்ணுங்க இருக்கும் போது நீ ஏன் மச்சான் ஜெஸ்ஸிய லவ் பண்ண.." எனக் கேட்டுவிட்டு இடைவிடாமல் சிரிக்கத் தொடங்கினான் மதன்.  
எரிகிற தீயில் எண்ணெய்யென  இருந்தது வினோத்திற்கு.
"டேய்.. வெறுப்பேத்தாம சும்மா இரு.."
சிரித்து முடித்து ஓய்ந்தான் மதன்.
"மச்சான்.. நீ அந்த பொண்ணுக்கூட பிரெண்டாகிட்டேன்னு சொன்னதும் நான் கூட சந்தோஷப்பட்டேன்.. அந்த பொண்ணு கண்டிப்பா உனக்கு ஓகே சொல்லிடும்ன்னு.. ஆனா இப்ப நீ சொன்னியே மேட்டரு செம்ம.. இப்ப கண்பார்மா சொல்றேன்.. ஒரு பெர்ஸன்ட் கூட வாய்ப்பில்லை.."
வினோத் எதுவும் பேசாமல் அவன் பேசுவதையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
"ப்ராக்டிக்கலா பாரு மச்சான்.. அம்மா அப்பா சொல்ற பையன தான் கல்யாணம் பண்ணிப்பேன்னு ரொம்ப ஸ்ட்ராங்கா இருக்குற பொண்ணு.. ப்ளஸ் கிறிஸ்டியன்.. இதுல மலையாளி.. 0.000001 கூட சான்ஸ் இல்ல.. சினிமால வர மாதிரி 'உன் லவ் ட்ரு லவ் மச்சான்.. கண்டிப்பா இந்த பொண்ணுக்கு உன்ன புடிக்கும்' அப்டின்னு நான் பேசுவேன்னு எதிர்பாக்காத.."
மதன் பேசியதற்கு எந்த பதிலும் கூறாமல் கைகளை பிசைந்தபடி அமர்ந்திருந்தான் வினோத்.
"சரி மச்சான்.. அந்த கவித நோட்ட என்னா பண்ண..?"
"அத அவகிட்டயே குடுத்துட்டேன்.."
"குடுத்துட்டியா.. எப்டி..?"
வினோத்திற்கு அந்த காட்சி மீண்டும் அவனுக்குள் ஓட ஆரம்பித்தது.
"தமிழ் படிக்க தெரியாதா..?" என மீண்டும் ரேகாவிடம் கேட்டான் வினோத்.
"ஆமா.." என்றாள்  ரேகா.
சில நொடிகள் இருவரும் பேசிக் கொள்ளவில்லை.
"சரி பரவால்ல.. இத வாங்கிக்கோங்க.."
"தமிழ் படிக்க தெரியாதுன்னு சொல்றேன்.. அப்பவும் இத வாங்கிட்டுப் போய் என்ன பண்ண போறேன்.."
"இல்லங்க.. எந்த பொண்ணுக்காகவும் இது வரைக்கும் கவிதை எழுதணும்னு தோணுனதே இல்ல.. மொத தடவையா உங்களப் பாக்கும் போது தான் தோணுச்சு.. இந்த நோட்ல இருக்குற ஒவ்வொரு எழுத்தும் உங்கள நினைச்சி உங்களுக்காக மட்டும் எழுதினது.. எழுதி முடிச்சப்பறம் இது எனக்கு சொந்தமானதில்ல அப்டிங்கிற மாதிரி ஒரு பீலிங்.. அதனால இத வாங்கிட்டுப் போய் நீங்க படிச்சாலும் சரி இல்ல படிக்காம தூக்கிப் போட்டாலும் சரி அது உங்க இஷ்டம்.. ஆனா இத நீங்க வாங்கிக்கிட்டா மட்டும் போதும்.."
வினோத் பேசி முடிக்கும் வரை குறுக்கே எதுவும் பேசாமல் இருந்த ரேகா அவன் முடித்ததும் சீரியஸாக முகத்தை வைத்துக் கொண்டு கேட்டாள்.
"நெறைய ரொமான்டிக் மூவிஸ் பாப்பீங்களா..?"
கொஞ்சம் பதட்டமாக இருந்த வினோத் சிரித்துவிட்டான்.
"ஆமா.. நெறைய.." என்றான்.
"தெரியுது.. இப்போ என்ன  இத நான் வாங்கிக்கிட்டா உங்களுக்கு போதும்..?"
"ஆமா.."
"அப்றம்.. நாளைக்கு வந்து அந்த நோட்ட படிச்சீங்களான்னு கேட்டு தொல்லை பண்ணக் கூடாது.."
"கண்டிப்பா மாட்டேன்.."
"சரி குடுங்க.."
வினோத்தின் மனதுக்குள் ஓடிக் கொண்டிருந்த காட்சி நின்றது.
"மச்சான்.. இந்த டயலாக் எல்லாம் நீயே எழுதிக்குறியா இல்ல பதினோரு பேர் கொண்ட குழு வச்சிருக்கியா..?" என்றான் மதன்.
"போடா *******.. உங்கிட்ட போய் சொன்னேன் பாரு.." எனக் கூறிவிட்டு வேலையைப் பார்க்க தொடங்கினான் வினோத்.

இரண்டு நாட்கள் ரேகாவை பார்க்க முடியவில்லை. வினோத்திற்கும் வேலைப்பளு அதிகமாக இருந்தது. ஆனால் அத்தனை வேலைப்பளுவிற்கிடையிலும் "ரேகா என்ன பண்ணிட்டு இருப்பா..? என்னை பத்தி யோசிப்பாளா..? கவிதைய படிச்சிருப்பாளா..? அவளுக்கு என்னை புடிக்குமா..?" என அவளைப் பற்றிய எண்ணங்களே வினோத்தின் மனதை ஆக்கிரமித்திருந்தன. 

பெரியப்பா மகன் திருமணத்தை முன்னிட்டு இரண்டு நாட்கள் விடுமுறை எடுத்துக் கொண்டு திருச்சி சென்றான் வினோத். சுற்றிலும் சொந்த பந்தங்கள் இருந்ததாலும் திருமண வேலைகளில் இருந்தாலும் பெரும்பாலும் ரேகாவின் நினைவுகள் அவனுக்குள் எழவில்லை. திருமணம் முடிந்து இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு மாலை நேரம் வீட்டிற்கு வெளியே சேரில் அமர்ந்திருந்தான் வினோத். அருகில் அவனது அம்மா செல்வியும்  தங்கை கீதாவும்  இருந்தார்கள். வினோத் வீடு இருக்கும் பகுதி இப்போது தான் குடியிருப்புகள் அதிகரித்துக் கொண்டிருக்கும் பகுதி என்பதால் வீடுகள் சொற்பமே. ஒவ்வொரு வீடும் சில அடிகள் தள்ளியே இருக்கும். மொபைலில் பேஸ்புக்கைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த வினோத் அவனது அம்மாவின் பேச்சினால் கவனம் கலைக்கப்பட்டான்.
"ஏன்டா.. செந்திலுக்கு அவன் மாமனார் வீட்டுல எவ்ளோ பவுனு போட்டாங்கன்னு தெரியுமா..?"
"யம்மா.. அது நமக்கு ரொம்ப முக்கியமா..?"
"இல்லடா.. 40 பவுனு போட்டாங்கன்னு உன் சித்தி சொன்னா அதான் கேட்டேன்.."
"அதெல்லாம் எனக்கு தெரியாதுமா..?"
அமைதியாக இருந்த கீதா இருவரின் பேச்சுக்கிடையில் நுழைந்தாள்.
"யம்மா.. நீ உன் மவனுக்கு கல்யாணம் பண்ணும் போது எவ்ளோ கேப்ப..?"
"போடி.. பவுனா முக்கியம்.. பொண்ணு நல்லா இருக்கணும்.. அதான் வேணும்.."
கீதா சிரித்துக் கொண்டே வினோத்திடம் சொன்னாள்.
"டேய் தெரியுமா.. அம்மா 'செம்பருத்தி' நாடகத்துல வர ஹீரோயின் மாதிரி செவப்பா அழகா இருக்குற  பொண்ணு தான் உனக்கு பாக்குமா..?"
"சரி.. அந்த பொண்ணும் அழகான பையன் தான் வேணும்னு கேட்டா என்ன பண்ணுவாங்களாம்..?"
கொஞ்சம் வேகமாக பேசினாள் செல்வி.
"டேய்.. உனக்கு என்னடா.. நல்லா எம்.ஜி.ஆர். மாதிரி இருக்க..?"
"யம்மா.. சத்தியமா சொல்லு.. எம்.ஜி.ஆர நீ பாத்ததில்ல..?"
"டேய் போடா.. சும்மா விளையாடிக்கிட்டு.. நல்லா அழகா வேலையில இருக்குற பொண்ணாதான் உனக்கு பாப்பேன்.. தோ.. நம்ம கணேசன் மாமா இருக்குல்ல அவரோட பொண்ணு படிச்சி முடிக்க போறாளாம்.. உனக்கு தான் கேட்டாரு..  நான் அவரு பொண்ண பாத்ததில்ல.. பொண்ணு நல்லா இருந்தான் தான் சரின்னு சொல்லுவேன்.."
வினோத்தும் கீதாவும் சிரித்துக் கொண்டார்கள்.
"யம்மா.. ஏன் நம்ம ஜாதிலையே பொண்ண பாத்துக்கிட்டு.. வேற வேற ஜாதில  கல்யாணம்  பண்ணாதான்மா இந்த ஜாதியெல்லாம் ஒழியும்.."
"போடா.. ஏதாவது ஒண்ணுன்னா நம்ம ஜாதி சனம் வர வேணாமா..?"
"அட.. வேற ஜாதில கல்யாணம் பண்ணா அவங்கயெல்லாம் வராம போய்டுவாங்களா.. என்னமா நீ..?"
"அதெல்லாம் வேற ஜாதில வேணாம்.."
வினோத் சிறிது நேரம் அமைதியாக மொபைலை பார்த்தபடி இருந்தான். கீதாவும் அவனது அம்மாவும் எதையோ மும்முரமாக பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். வினோத்திற்கு திடீரென ஒரு யோசனை தோன்றியது. மெதுவாக பேச்சைத் தொடங்கினான்.
"யம்மா.. நான் கிறிஸ்டியான மாறிடலாம்ன்னு இருக்கேன்.."
செல்வி புரியாமல் கேட்டாள்.
"அப்டினா..?"
"ம்மா.. இந்த ஏசு சாமி கும்பிடுவாங்கள அதுக்கு மார்ரென்னு சொல்றான்மா.." என்றாள் கீதா.
கேட்டதும் கோபமான செல்வி,
"அந்த வெளக்கமாத்த எடுத்துட்டு வாடி.." என்றாள்.
வினோத் வேகமாக எழுந்து வீட்டுக்குள் ஓடினான்.

அன்று காலை தான் சென்னை வந்திருந்தான் வினோத். குளித்து உடைமாற்றிக் கொண்டு ஆஃபீஸ் செல்ல தயாராக இருந்தபோதும் குளித்துக் கொண்டிருக்கும் மகேஷ் வருவதற்காக காத்துக் கொண்டிருந்தான். பாத்ரூமிலிருந்து  வெளியே வந்த மகேஷ் டிவி பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்த வினோத்தை பார்த்து திகைத்தான்.
"டேய்.. என்னடா.. இன்னும் இருக்க.. நான் கூட நீ போயிருப்பன்னு நினைச்சேன்.."
"உங்கிட்ட பேச தாண்டா வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தேன்.."
"ஏன் ஈவ்னிங் வந்து பேச முடியாதா..? அப்டி என்ன முக்கியமான விஷயம்.."
"சும்மா உங்கிட்ட இப்ப சொல்லணும்னு தோணுச்சு.. கெளம்பி வா.. டீ சாப்ட்டு போலாம்.."
"ஒனக்கு லேட்டாகாதா..?"
"அதெல்லாம் பரவால்ல.. நீ சீக்கிரம் கெளம்பி வா.."
மகேஷ் உடைமாற்றிக் கொண்டு வினோத்தை பைக்கில் ஏற்றிக் கொண்டு அவர்கள் வழக்கமாக செல்லும் டீக்கடைக்கு சென்றான். வழக்கமான அதே டீ. வழக்கமான அதே மரத்தடி நிழல்.
"சொல்லு.. என்ன விஷயம்.." என நேரடியாக விஷயத்திற்கு வந்தான் மகேஷ். 
"மச்சான்.. அந்த பொண்ணு.."
"யாரு.. உன் ஆளா..?"
"ஹ்ம்ம்.. ஆமா.. அவ கிறிஸ்டியன்டா.."
"ஓ.. அப்டியா.. எப்டி தெரியும்.."
"கவித நோட்ட அவகிட்ட கொடுக்க போனேன்.. அப்போ தான் சொன்னா.."
"அப்போ கவித நோட்ட கொடுத்துட்டியா..?"
"ஹ்ம்ம்.. ஆமா.."
"பரவாலயே.. சரி விடு.. அந்த கவிதையெல்லாம் படிச்சிட்டு உன்ன பத்தி நல்ல இம்ப்ரெஸ்ஸன் கிடைக்கும் அந்த பொண்ணுக்கு.."
"க்கும்.. படிச்சாத்தானே..?"
"ஏன்டா அப்டி சொல்ற.."
"ஆமாடா.. அவளுக்கு தமிழ் படிக்க தெரியாதாம்.. அவ மலையாளி.."
"இது வேறயா..?"
மதன் சொன்ன வார்த்தைகளை மகேஷிடம் சொன்னான் வினோத்.
"மச்சான்.. உன் ஆஃபீஸ் பிரென்ட் சொன்னது தான் கரெக்ட்டு.. உனக்கு பேவரா ஒரு விஷயம் கூட இல்லை.. தயவு செஞ்சி அந்த பொண்ண விட்டுடு.."
"அதான் வீட்டுல கூட கேட்டேன்.. கிறிஸ்டியனா கன்வெர்ட் ஆகிடவான்னு.."
"அடப்பாவி.. அந்த அளவுக்கு போய்ட்டியா..?  என்ன சொன்னாங்க வீட்டுல..?"
"வெளக்கமாத்த எடுக்க சொன்னாங்க.."
சிரித்தான் மகேஷ்.
"பின்ன வேற என்ன சொல்லுவாங்க.. ஏன்டா ரெண்டு மாசம் தெரியுமா அந்த பொண்ண..? அதுவும் இப்ப ஒரு பத்துநாளா தான் அந்த பொண்ணுகிட்ட பேசவே செய்யுற.. அப்படி இருக்கும் போது அந்த பொண்ணுக்காக கிறிஸ்டியனா கன்வெர்ட் ஆகுறேன்னு சொல்றியே.."
"மச்சான்.. இப்போ எங்கிட்ட உன் பேமிலி முக்கியமா இல்ல அந்த பொண்ணு முக்கியமான்னு கேட்டா கொஞ்சம் யோசிச்சிட்டு என் பேமிலி தான் முக்கியம்ன்னு சொல்லுவேன்.. அதுவே அந்த பொண்ணு முக்கியமா இல்ல மதம் முக்கியமான்னு கேட்டா கொஞ்சம் கூட யோசிக்காம சொல்லுவேன் அவ தான் முக்கியம்ன்னு.."
"ஹ்ம்ம்.. ரைட்டு.. சரி நீ கன்வெர்ட் ஆகுற கதையெல்லாம் அந்த பொண்ணு ஒனக்கு ஓகே சொன்னா தானே..? எப்பிடியும் அது நடக்காது.. வா போலாம்.."
"டேய்.. என்னடா.."
"சரி வா.. ஆபீஸ்க்கு லேட்டாகுது.."
என வினோத்தை இழுத்துக் கொண்டு டீக்கடையிலிருந்து கிளம்பினான் மகேஷ்.


(தொடரும்..)

Posted on பிற்பகல் 2:00 by Elaya Raja

No comments

வெள்ளி, 15 ஜூன், 2018


விடியற்காலை 5 மணி. மார்கழி மாத தொடக்கம். குளிருக்கு இதமாய் போர்வையை கழுத்து வரை இழுத்துப் போர்த்திக் கொண்டு படுத்திருந்தான் வினோத். அவனுக்கு அருகில் போர்வைக்குள் சுருண்டு கிடந்தான் மகேஷ். வார விடுமுறை என்றாலே 10 மணிக்கு முன்பு எழுந்திருப்பதில்லை என்ற சபதம் கொண்டவர்கள் இருவரும். ஆனால் என்றும் இல்லாத விதமாய் வினோத்திற்கு  5 மணிக்கே விழிப்பு தட்டி விட்டது. புரண்டு புரண்டு படுத்தவன் எழுந்து உட்கார்ந்தான். அருகில் படுத்திருந்த மகேஷை சில நொடிகள் வெறித்துப் பார்த்துவிட்டு அவனை உசுப்பினான். கண்களை மிகவும் பிரயத்தனப்பட்டு திறந்த மகேஷ் கொஞ்சம் சலிப்பு கலந்த குரலில் கேட்டான்.
"டேய்.. என்னடா..?"
"எழுந்திரு.. டீ சாப்ட போலாம்.."
"மணி என்ன..?"
"5.30.."
"டேய்.. இந்த ரெண்டு நாள் தாண்டா நிம்மதியா ரொம்ப நேரம் தூங்க முடியும்.. அத ஏண்டா கெடுக்குற..?"
"தூக்கம் வரல மச்சி.. வா போயிட்டு வரலாம்.."
"உன்கூட குடும்பம் நடத்துறது ரொம்ப கஷ்டம்டா.." என எழுந்து கொண்டான்..
இருவரும் பிரஷ் செய்து கொண்டு பைக்கில் டீக்கடை நோக்கி விரைந்தார்கள்.
குளிருக்கு இதமாய் டீத்தேடி வந்த கூட்டத்தில் சிறிது நேரம் செலவழித்து டீ வாங்கிக்கொண்டு இருவரும் அருகே இருந்த மரத்தடிக்குப் போய் நின்றார்கள். மகேஷ் எதுவும் பேசாமல் டீயைப் பருகத் தொடங்கினான். வழக்கம் போல வினோத்தே பேச்சைத் ஆரம்பித்தான்.
"மச்சி..  நைட்டு அவ என் கனவுல வந்தாடா.."
"அதனால தான் என்னை கட்டிப் புடிச்சி தூங்குனியா..?"
"அப்டியா.. உன்ன கட்டிப் புடிச்சேனா..?"
"அஹன் ஆசையப் பாரு.. சும்மா சொன்னேன்.."
"டேய்.. ஏன்டா.." சலித்துக் கொண்டே தொடர்ந்தான் வினோத்.
"அப்போல இருந்து அவ ஞாபகமாவே இருக்குடா.. அதான் தூக்கமே வரல.."
"இதெல்லாம் ரொம்ப ஓவர்டா.. வீட்டுக்கு போய் அம்மா அப்பாவ பாத்து எவளோ நாள் ஆச்சி..?"
"மச்சான்.. அது வேற டிப்பார்ட்மெண்ட் இது வேற டிப்பார்ட்மெண்ட்.."
"ஓ.. அப்டிங்களா"
"ஆமா டா.."
"மச்சான்.. ஒனக்கு ஒண்ணு தெரியுமா..? அந்த பொண்ண நீ லவ் பண்ண ஆரம்பிச்சதுல இருந்து எங்கிட்ட வேற எந்த விஷயமும் நீ பேசுறதே இல்ல.. அந்த பொண்ண பத்தி மட்டும் தான் பேசுற.."
அப்போது தான் அதை உணர்ந்தான் வினோத். கொஞ்சம் வெட்கமாக இருந்தது. இருப்பினும் சமாளிக்க ஆரம்பித்தான்.
"மச்சான்.. அவளப் பத்தி யார்கிட்டயாவது பேசிட்டே இருக்கணும்னு தோணுது.. நீ தான் என் உயிர் நண்பேன்.. அதெல்லாம் உங்கிட்ட சொல்லாம வேற யார்கிட்டடா சொல்றது.."
"போதும்.. ரொம்ப நக்காத.. நெஞ்சு ஈரமாயிடிச்சி.."
வழிந்தான் வினோத்.
"சரி என்ன ஐடியால இருக்க நீ.. பர்ஸ்ட் லவ்வ சொல்லிட்டு ஒதுங்கிடுறேன்னு சொன்ன.. இப்போ என்னாடான்னா பிரென்ட்டா பழகுனா அந்த பொண்ண புடிக்காம போய் ஒதுங்கிடுவேணு சொல்ற.. ஏன் இப்டி குழப்பிட்டு இருக்க.."
"மச்சான்.. நானே குழம்பிப் போயி தான் இருக்கேன்.. அவள பாக்காத வரைக்கும் ஒரு மாதிரியும் பாத்தப்புறம் வேற மாதிரியும் மைண்ட் யோசிக்குது.."
"சுத்த மானங்கெட்ட குடிகார மைண்டா இருக்கும் போல.."
இருவரும் சிரித்துக் கொண்டார்கள். காலி க்ளாஸையும் டீக்கு பணத்தையும் கொடுத்துவிட்டு அறைக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள்.


உன்னையும்
என்னையும்
பிரித்திடும்
சனிகளையும்
ஞாயிறுகளையும்
காலண்டரில்
இருந்து முதலில்
முற்றிலும்
அழித்திட வேண்டும்..!!


எதுகை மோனை சரியாக இருக்கிறதா என பேருந்து நிறுத்தத்தில் நின்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தான் வினோத். அது சரியாக ரேகா வரும் நேரம். அவளை எதிர்பார்த்து தான் அவன் அங்கே காத்திருக்கிறான் என்பதை உங்களுக்கு சொல்லத் தேவையில்லை.
பேருந்தில் இருந்து இறங்கியவளை உடனே அடையாளம் கண்டுகொண்டு அருகில் ஓடினான்.
"ஹாய் ரேகா.."
குரல் கேட்டு திரும்பியவள் அவனை அங்கே எதிர்பார்க்காததால்  கொஞ்சம் ஆச்சர்யத்தை முகத்தில் காட்டியபடி,
"ஹாய்.. என்ன இங்க.." என்றாள்.
"நானும் இப்போ தான் பஸ்ஸ விட்டு ஏறங்குனேன்.."
"அப்படியா..?"
"ஆமா.."
"அதெப்படிங்க.. கேன்டீன்லயும் ஆக்சிடெண்டலாப் பாத்துக்குறோம்.. இங்கயும் அதே மாதிரி ஆக்சிடெண்டலாப் பாத்துக்குறோம்.. ஆச்சர்யமா இருக்குங்க எனக்கு.."
அவள் குரலில் இருந்த ஸர்க்காசம் வினோத்தை கொஞ்சம் சங்கடப்படுத்தியது. பேசிக் கொண்டே அவள் நடக்க வினோத்தும் அவளோடு சேர்ந்து நடந்தான்.
"சரிங்க.. உங்களப் பாத்து பேச தான் வெய்ட் பண்ணிட்டு இருந்தேன்.."
"ஹ்ம்ம்.. இங்க பாருங்க வினோத்.. நான் பர்ஸ்ட்டே சொல்லிட்டேன்.. எனக்கு இந்த லவ்ல எல்லாம் இன்ட்ரஸ்ட் இல்லன்னு.. நீங்க "மொதல்ல பிரெண்டா பழகலாம்.. அப்டியே பேசி பேசி இம்ப்ரெஸ் பண்ணி என்னை லவ் பண்ண வைக்கலாம்.." அப்டிங்கிற ஐடியால இருந்தீங்கனா இப்பவே சொல்லிடுறேன்.. உங்களுக்கு தான் டைம் வேஸ்ட்.. அந்த நேரத்துல வேற ஏதாவது வேலை இருந்தா பாருங்க.."
எனக் கூறிவிட்டு வேக நடைப்போட்டு அவள் நடக்கத் தொடங்க வினோத் அங்கேயே நின்று கொண்டான்.


முன்பே சொன்னது தான். ஆனால் இந்த முறை மிகத் தெளிவாக தீர்மானமாக சொல்லிவிட்டாள். அவனுக்கும் அவள் தன்னை காதலிப்பாள் எனும் நம்பிக்கை இல்லை. இருப்பினும் அவளோடு பேசுவதற்கும் பழகுவதற்கும் தன்னால் முடிந்த முயற்சிகளை செய்து கொண்டிருந்தான். அவளிடம் பேசுவதை எப்போதும் மதனிடம் பகிர்ந்து கொள்ளும் வினோத் இதனை சொல்லவில்லை. மதனுக்கும் வேலை இருந்ததால் வினோத்திடம் பேச்சேதும் கொடுக்கவில்லை. அப்போது PP என்கிற பிரபுமதனிடம் வந்து பேச்சு கொடுத்தான்.
"மச்சான்.. JavaScript நல்லா தெரியுமா..?"
"ஹ்ம்ம்.. தெரியும்டா.. ஏன்.."
"இல்ல.. ஒர்க் பண்ணிட்டு இருக்குற பேஜ்ல சின்ன இஸ்யூ.. வந்து பாக்குறியா..?"
"சரி வரேன்.." என மதன் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதே பிரபுவின் செல்போன் சிணுங்கியது. திரையை பார்த்தவன் சலித்துக் கொண்டே ஆன் செய்தான்.
"மோகனப்ரியா.. நான் தான் கால் பன்றேனு சொன்னேல.. அதுக்குள்ள என்ன.. ஒர்க்ல இருக்கேன்டா.. அப்றம் பேசுறேன்.. சொன்னா கேக்கணும்.. இங்க பாரு.. அழ கூடாது.." இடைவெளி விடாமல் பேசிக் கொண்டிருந்த பிரபுவை அழைத்த மதன், "மச்சான் PP.. நீ வேணா அந்த பக்கம் போய் கடல  போடுறியா..?"
"ஏன் மச்சான்..?"
"எரிச்சலா இருக்கு.. அதான்.."
"ஓ.. வயித்தெரிச்சலா.. சரி மச்சான்.. அப்றம் வரேன்.. மோகனப்ரியா.. சொல்லுடி.." எனக் கூறிக் கொண்டே இடத்தை விட்டு நகர்ந்தான் PP பிரபு.
வினோத்திடம் திரும்பி "இவன் வேற என்னை ரொம்ப டார்ச்சர் பண்றான்டா.." என்றான் மதன். வினோத் பதிலேதும் கூறாமல் சிரித்தான்.


உடனடியாக முடிக்க வேண்டிய வேலைகளை செய்துவிட்டு கேன்டீன் செல்வதற்காக எழுந்தான் வினோத். ரேகா பிரேக் வரும் நேரம். உடன் மதனை அழைத்துக் கொள்ளவில்லை. கேன்டீன் உள்ளே நுழைந்தவுடன் ஒவ்வொரு முகத்தையும் அலசினான். இன்றும் தனியாக ஓரமாக ஒரு டேபிளில் அமர்ந்திருந்தாள் ரேகா. சின்ன தயக்கத்துடன் அவளை நோக்கி நடந்தான். டேபிள் அருகே அவன் நெருங்கியவுடன் நிமிர்ந்து பார்த்த ரேகா சலித்துக் கொண்டாள்.
"ப்ச்.." என்ற சத்தம் போதுமானதாக இருந்தது அவளின் மனநிலையைப் புரிந்து கொள்ள. அவளுக்கு எதிரே இருந்த சேரில் அமர்ந்து கொண்டான்.
"ரேகா.. நான் சொன்ன மாதிரி அதுக்கப்புறம் லவ் அது இதுன்னு உங்ககிட்ட பேசவே இல்லையெங்க.. அப்றம் ஏன் என் மேல கோவப்படுறீங்க..?"
நிமிர்ந்து அவனை ஒரு பார்வைப் பார்த்தாள்.


சுவாசிக்க
மறந்து
போனேன்..
உன்
விழிகளின்
கதிர்வீச்சுகள்
என்னில்
இறங்கிய பொழுது..!!


"இப்டியெல்லாம் பாக்காதடி முட்டக்கண்ணி.. அப்றம் ஜென்மத்துக்கும் உன்ன மறக்க முடியாது.." என மனதுக்குள் அவளைத் திட்டினான்.
"ஆமா.. நீங்க பேசல.. ஆனா உங்க ஆக்டீவிட்டீஸ் எல்லாம் பாக்க அப்டி தான் இருக்கு.."
"உங்க கிட்ட பேசணும்னு முன்னாடியே சொல்லி தானேங்க பிரெண்ட்ஸ் ஆனோம்.. நான் சொன்னத மீறி மறுபடியும் லவ் பத்தி பேச்செடுத்தா அப்போ என் மேல கோவப்படுங்க.. பேசாம போங்க.. ஆனா அதுக்கு முன்னாடி இப்டி பண்ணா என்னங்க நியாயம்.."
"ஹலோ.. நீங்க பண்ண காரியத்துக்கு என்னை ப்ளேம் பண்ணாதீங்க.."
"அய்யோ.. உங்கள ப்ளேம் பண்ணலங்க.. ஓக்கே.. ஸாரி.. இனிமே பஸ் ஸ்டாப்ல எல்லாம் வெய்ட் பண்ண மாட்டேன் போதுமா..? அட்லீஸ்ட் கேன்டீன்லயாவது வந்து பேசலாமா..?"
சில நொடிகள் அமைதியாக இருந்தவள் "சரி" என்பதைப் போல் தலையை மட்டும் ஆட்டினாள்.
"சரி.. உங்ககிட்ட ஒண்ணு கேட்கலாமா..?"
"என்ன..?"
"ஏன் உங்களுக்கு லவ்ல இன்ட்ரஸ்ட் இல்ல.. ஏதாவது பேட் எக்ஸ்பீரியன்ஸ்..?"
"என்ன சினிமால வர மாதிரி பிளாஷ்பேக் எதிர்பாக்குறீங்களா..?"
"மே பி இருக்கலாம்ன்னு தான் கேட்டேன்.."
"அந்த மாதிரியெல்லாம் ஒண்ணுமில்லங்க.."
"பின்ன ஏன் லவ் வேண்டாம்னு இவ்ளோ ஸ்ட்ராங்கா இருக்கீங்க..?"
"கண்டிப்பா சொல்லியே ஆகனுமா..?"
"தெரிஞ்சிக்கிட்டா நிம்மதியா இருக்கலாம்ல.."
சிரித்தாள் ரேகா.
"சரி சொல்றேன்.. எனக்கு என் அப்பா அம்மாவ ரொம்ப புடிக்கும்.. நம்ம லைஃப்ல ரொம்ப முக்கியமான ஒரு ஸ்டேஜ்னா அது மேரேஜ் தான்.. அப்படிப்பட்ட முக்கியமான அந்த விஷயத்தை பேரண்ட்ஸ் விருப்பப்பட்ட மாதிரி பண்ணிக்குறது தான் நாம அவங்களுக்கு கொடுக்குற பெரிய சந்தோஷம்.. அந்த சந்தோஷத்தை என் அப்பா அம்மாக்கு கொடுக்கணும்னு நினைக்கிறேன்.. அதான்.."
ரேகா சொல்லி முடித்த சில நொடிகளுக்கு பதிலுக்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் அமர்ந்திருந்தான் வினோத். மனதுக்குள் ஒரு கவிதை முளைத்துக் கொண்டிருந்தது.


உன்னை
வெறுத்து
விலகிட
விரும்புகிறேன்..
அதற்காகவேனும்
ஒரு காரணம்
கொடு
பெண்ணே..!!


"ஹலோ.. என்ன நீங்க அடிக்கடி ஸ்லீப் மோடுக்கு போய்டுறீங்க..?" என அவனது கவனம் களைத்தாள் ரேகா.
"ஸாரி ஸாரி.. வேற யோசனை.." சமாளிக்க முயன்றான் வினோத். சுயநினைவு திரும்பியவுடன் பேசினான்.
"சான்ஸே இல்லைங்க.."
"எது.."
"உங்க மேரேஜ் பத்தின டிசிஷன்.. ரொம்ப பெரிய விஷயம்.."
"என்னங்க.. இது என்னங்க பெரிய விஷயம்..?"
"கண்டிப்பா இது பெரிய விஷயம்ங்க.. ஏன்னா அவங்க மேரேஜ் பண்ணி வச்சிட்டு போயிடுவாங்க.. பட் நீங்க தான் அந்த லைஃப்ப எப்படி இருந்தாலும் அட்ஜஸ்ட் பண்ணிட்டு வாழணும்.. அப்படி இருக்கும் போது கூட உங்க பேரெண்ட்ஸ் சந்தோஷம் தான் முக்கியம்ன்னு நினைக்கிறீங்க பாத்தீங்களா.. சிம்ப்ளீ கிரேட்.."
"ஹலோ.. நீங்க என்னமோ கலாய்க்குற மாதிரி தெரியுது.."
"ச்சேச்ச இல்லல்ல.. சீரியஸா சொல்றேன்.. ரொம்ப பெரிய விஷயம் இது.. பட் கொஞ்சம் ஓல்டா கட்டுப்பெட்டியா தான் இருக்கு.. இருந்தாலும் You girls are awesome.. இந்த மாதிரி இருக்குற எல்லா கேர்ள்ஸையும் சொல்றேன்.."
ரேகா சிரித்து விட்டு கேட்டாள்.
"உங்களுக்கு இந்த ஆன்ஸர் கேட்க கொஞ்சம் கடுப்பா கோவமா வரல.."
"ஹானஸ்ட்டா சொல்லனும்னா.. எஸ் கொஞ்சம் கடுப்பா தான் இருக்கு.. பட் இதே வார்த்தைய என் அக்காவோ என் தங்கச்சியோ சொல்லும் போது சந்தோஷப்படுவேன் அப்டிங்குறப்போ நீங்க சொல்றப்ப மட்டும் 'இல்ல.. இந்த மாதிரி நீங்க சொல்றது தப்பு.. லவ் மேரேஜ் தான் நீங்க பண்ணிக்கணும்.. அது தான் பெஸ்ட்டு' நான் சொன்னா அது அயோக்கியத்தனம். So I respect your decision.."
ரேகா புன்னைகைத்தாள்.
"தேங்க் யூ வினோத்.."
வினோத்தும் பதிலுக்கு சிரித்தான். அவள் கோபம் மறந்து சகஜமாக பேசியதை விரும்பிய வினோத் மேற்கொண்டு பேச்சினை தொடர்ந்திட நினைத்தான். எதைப் பற்றி பேசுவது எனத் தெரியாமல் ஒரு கேள்வியைக் கேட்டான்.
"சரி வீகெண்ட்ஸ் என்ன பண்ணுவீங்க..?"
மொக்க கேள்வி தான். ஆனால் பேச்சினை தொடர்வதற்கு இது போதுமென நினைத்தான். அதோடு அவளைப் பற்றி மேலும் தெரிந்து கொள்ள அந்த கேள்வி உதவும் என நினைத்தான்.
"பெருசா ஒண்ணும் பண்ணமாட்டேன்.. சாட்டர்டே மேக்சிமம் ரெஸ்ட்.. இல்லனா மூவி, பிரெண்ட்ஸ் கூட ஷாப்பிங்ன்னு போவேன்.. சண்டே சர்ச்க்கு போவேன்..?"
அதிர்ச்சியானான் வினோத்.
"சர்ச்சா..? நீங்க ஏன் சர்ச்க்கு போறீங்க..?"
"நீங்க ஏன் போறீங்கன்னா..? Because I am a christian.."
சில நொடிகள் அங்கே பேச்சில்லை.
"கிறிஸ்டியனா..? உங்க பேரப் பாத்தா கிறிஸ்டியன் மாதிரியே தெரியலையெங்க.."
"ஹலோ.. கிறிஸ்டியன்னா எல்லாருமே மேரி, ஜெனிஃபர்ன்னு தான் பேரு வைக்கணுமா.. ரேகான்னு வைக்க கூடாதா..?"
"அய்யோ.. நான் அப்டி மீன் பண்ணலங்க.. பேரு நார்மல் ஹிந்து பேரு மாதிரி இருந்தது.. அதான் கேட்டேன்.."
"ஹ்ம்ம்.. அப்பாக்கு இந்த பேரு ரொம்ப பிடிச்சிருந்ததுன்னு வச்சாங்க.."
"ஓ ஓக்கே ஓக்கே.."
ஒருவாறு சிரித்து சமாளித்தான் வினோத். பாக்கெட்டில் உறுத்திக் கொண்டிருந்த சின்ன டைரி நோட் அவன் செய்ய வேண்டிய மற்றொரு காரியத்தை நினைவுப்படுத்தியது.
"ரேகா.. நீங்க எனக்கொரு ஹெல்ப் பண்ணனும்.."
"ஹ்ம்ம்.. என்ன சொல்லுங்க.."
பாக்கெட்டில் இருந்து அந்த கவிதை நோட்டினை எடுத்தான்.
"இத நீங்க வாங்கிக்கணும்.."
"என்ன இது..?"
"உங்கள பாத்த மொத நாள்ல இருந்து நான் எழுதின கவிதைங்க.."
"தமிழா.."
"ஹ்ம்ம் ஆமா.."
"அய்யோ.. எனக்கு தமிழ் படிக்கத் தெரியாதே.."
"என்னங்க.. ஒரு தமிழ் பொண்ணுக்கு தமிழ் படிக்கத் தெரியாதா..?"
"ஹலோ.. நான் தமிழ் பொண்ணுன்னு உங்ககிட்ட சொன்னேனா.. நான் மலையாளி.. மலையாளம் தான் என் மதர்டங்.."
அவள் கொடுத்த அடுத்த அதிர்ச்சியில் கையில் வைத்திருந்த கவிதை நோட்டினைப் பிசைந்தபடி உறைந்துப் போய் உட்கார்ந்திருந்தான் வினோத்.



(தொடரும்..)

Posted on பிற்பகல் 12:23 by Elaya Raja

No comments

புதன், 13 ஜூன், 2018


சிரித்த முகத்துடன் கேபினுக்குள் நுழைந்த வினோத்தை விநோதமாகப் பார்த்தான் மதன்.
"என்னடா சிரிச்சிகிட்டே வர..?"
பதில் சொல்லாமல் சிரித்துக் கொண்டே இருந்தான் வினோத்.
"டேய்.. சொல்லிட்டு சிரிடா.. என்னாச்சி..?"
"மச்சான்.. அவ கிட்ட மறுபடியும் போய் பேசுனேன்.."
"நிஜமாவா..?"
"ஆமா டா.. இங்க பாரு அவகிட்ட பேசும் போது நடுங்க ஆரம்பிச்ச கை இன்னும் நடுங்கிட்டு இருக்கு பாரு.."
"பாத்து.. நரம்பு தளர்ச்சியா இருக்க போகுது.. நல்ல டாக்டர போய் பாரு.."
"அடச்சீ.. போடா.."
"சரி  மொத தடவ பேசும் போதே நிக்காம ஓடிட்டான்னு சொன்னியே மறுபடியும் எப்டி உங்கிட்ட பேசுனா"
"கேன்டீன்ல தனியா உக்காந்துட்டு இருந்தா போய் பேசிட்டேன்.."
"ஹ்ம்ம்.. என்ன பேசுன.."
வினோத் ஒரு வார்த்தையையும் விடாமல் அப்படியே ஒப்புவித்தான்.
"ஏண்டா பக்கி மாதிரி அந்த பொண்ணு காசுல இந்த கோக் வாங்கிட்டு வந்திருக்க.. அவ என்ன நினைப்பா உன்ன பத்தி.."
"மச்சி.. நான் ஏதாவது வாங்கி கொடுத்திருந்தா கண்டிப்பா வேணாம்னு தான் சொல்லியிருப்பா.. இப்போ நெக்ஸ்ட் டைம் பாக்கும் போது நான் வாங்கிக் கொடுத்தா வேணாம்னு சொல்ல மாட்டால..?"
"எத்தனை நாளா போட்ட பிளான் டா இது.."
"பிளான்லாம் இல்ல மச்சி.. அவள இனிமே பாக்க கூடாது, பேச ட்ரை பண்ண கூடாது, நினைக்க கூடாதுன்னு தாண்டா இருந்தேன்.. ஆனா மறுபடியும் அவள கேன்டீன்ல பாத்ததும் இப்போ சொன்ன எல்லாமே மறந்து போச்சி.. அதான் டக்குனு போய் பேசிட்டேன்.. ஒரு பக்கம் பயமாவும் இருந்தது.. எங்க ஹச்.ஆர். டீமுக்கு கம்பளைண்ட் ஏதும் ரெய்ஸ் பண்ணிடுவாளோன்னு.."
"ஹ்ம்ம்.. எப்படியோ.. பிரென்ட் ஆகிட்ட.. சீக்கிரம் லவ் பண்ண வச்சிடுவ.. அதானே.."
"தெரியலடா.. லவ் பண்ணா சந்தோஷம்.. இல்லனா அவ பிரெண்ட்ஷிப் கிடைச்சதே போதும்ன்னு நினைச்சிப்பேன்.."
"எப்படி.. லாலாலான்னு ஆர்.ஆர். போட்டுக்கிட்டே கிளம்பிடுவியாக்கும்.. பாக்கலாம்.."
வினோத் சிரித்துக் கொண்டான் எதிர்காலம் அவனுக்கும் ரேகாவிற்கும் என்ன மாதிரியான முடிவை வைத்திருக்கிறது என்பது தெரியாமல்.

மகேஷிடம் சொல்லும் போது அவனும் நம்பவே இல்லை.
"டேய்.. இப்டியெவாடா பேசுன..?"
"ஆமா.. ஏன்..?"
"உங்கூட பேசுனா ஒரு வேளை உன்ன புடிக்காம போகலாம்னு சொன்னா எப்பிடிடா அந்த பொண்ணு பேசுவா..?"
"மச்சி.. அவளுக்கு வேண்டியது லவ் பன்றேன்னு நான் பின்னாடி சுத்தக்கூடாது.. அவ்ளோதான்.. எனக்கு அவளை புடிக்காம போகணும்னு தான் அவளும் நினைப்பா.. அதான் அப்படி சொன்னேன்.."
"அப்போ அவ கிட்ட பேசுனா உனக்கு அந்த பொண்ணப் புடிக்காம போய்டும்.. அதான் சொல்ல வரியா..?"
"தெரியலடா.. தூரத்துல இருந்தே பாத்துட்டு இருந்தவள பக்கத்துல நின்னு பேசுறதுக்கும் பழகுறதுக்கும்  ஒரு வாய்ப்பு கிடைச்சிருக்கு.. மே பி நான் சொன்ன மாதிரி அவள புடிக்காம போய்டலாம்.. இல்ல அவ மேல  இன்னும் அதிகமா லவ் வரலாம்.. இல்ல அவளுக்கு என் மேல லவ் வரலாம்.. இல்ல கடைசி வரைக்கும் "ஒரு ஸ்ட்ரெஞ்சர்" மாதிரியே அவ  என் ட்ரீட் பண்ணிட்டு போய்டலாம்.. என்ன வேணா நடக்கலாம்.. I take my chances.. பாக்கலாம்.."
"மறுபடியும் நீ ப்ரொபோஸ் பண்ண மாட்டியா..?"
"அப்டித்தான் பிராமிஸ் பண்ணியிருக்கேன்.."
"அந்த பொண்ணு பக்கத்துல இருந்துட்டே மறுபடியும் ப்ரொபோஸ் பண்ணாம உன்னால இருக்க முடியும்ன்னு எனக்கு தோணல.."
"எனக்கும் தோணல.. ஆனா அவகிட்ட பேசுறதுக்கு கிடைச்ச இந்த சான்ஸ் போதும் இப்போதைக்கு.."
"ஹ்ம்ம்... காதல் ரொம்ப பொங்குதோ..?"
"நெறையவே.. அவள பாத்துகிட்டே இருக்கணும் போல தோணுது.. அவ பேசுற ஒவ்வொரு வார்த்தையும் நியாபகத்துல இருக்கு.. அவ இருக்குற இடம்.." என வினோத் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கும் போது வெறுப்பான மகேஷ்,
"யப்பா டேய்.. தெரியாம கேட்டுட்டேன்டா.. விட்டுடா.. ஏண்டா.. லவ் பண்றவன் எல்லாமே பைத்தியம் மாதிரி பேச ஆரம்பிச்சிடுறிங்க.." என்றான்.
"அது கண்டிப்பா தெரியனுமா..?"
"ஆமா.."
"அப்போ நீயும் லவ் பண்ணி பாரு.."
"ஏண்டா..  நான் நல்லா இருக்குறது புடிக்கலையா.. ஆள விட்றா  சாமி.."
மகேஷ் டிவி பார்க்கத் தொடங்க பேஸ்புக்கில் இருந்த ரேகாவின் புகைப்படத்தை தன் மொபைலில் கண் இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் வினோத்.

ரேகாவை பார்ப்பதற்காக பெரும்பாலான நேரத்தை கேன்டீனில் செலவளிக்கத் தொடங்கினான் வினோத். அவள் எப்போது பிரேக் வருகிறாள் என்பதே புதிராக இருந்தது. ஒரு வேளை தன்னை பார்ப்பதை தவிர்க்க வேண்டும் என்பதற்காக வேறு வேறு நேரத்தில் பிரேக் வருகிறாளோ என சந்தேகித்தான் வினோத். வாரத்தில் ஒரு முறை அவளை கேன்டீனில் சந்திப்பதே மிகப் பெரும் சவாலாக இருந்தது. வாரத்தின் இறுதி நாளான வெள்ளியன்று பார்த்தே தீருவது என்ற முடிவோடு அவளுக்காக கேன்டீனே பழியாய் கிடந்தான் வினோத். அவனது காத்திருப்புக்கு அன்று பலன் கிடைத்தது. நீல நிறசுடிதார் அணிந்து கேன்டீன் உள்ளே நுழைந்தாள் ரேகா. காபி கோப்பையுடன் அவள் டேபிள் ஒன்றை தேடி அமர்ந்த பிறகு வினோத்தும் எழுந்து அவளுடன் சேர்ந்து கொண்டான். 
"ஹாய்.." எனக் கூறியது மட்டுமே அவனுக்கு நினைவிலிருந்தது. அவள் பதிலுக்கு "ஹாய்" சொல்லும் போது வினோத் வேறொரு உலகத்தில் இருந்தான். 

"தேவதையே..!
உன்னைக் 
காதலிக்க கூடாது 
எனும் 
எனது உறுதி 
உன்னை மீண்டும் 
பார்க்கும் வரை 
மட்டுமே 
தாக்குப் பிடிக்கிறது..!"

கவிதையை மீண்டும் மீண்டும் மனதுக்குள் சொல்லிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.
“ஹலோ.. என்ன சிலை மாதிரி உக்காந்துட்டிங்க..?”
“ஸாரி.. வேற யோசனை.. என்னங்க.. பிரேக் எடுக்குறீங்களா இல்லையா..? கேன்டீன் பக்கம் ஆளையே பாக்க முடியல..”
“என்னை பாக்க இங்க வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தீங்களா என்ன..?”
“சேச்சே.. அதான் உங்க பின்னாடி சுத்த மாட்டேன்னு சொல்லிட்டேனே.. பாருங்க.. நாம கடைசியா போன வாரம் பேசுனோம்.. அதுக்கு அப்புறம் இப்போ தான் பேசுறோம்.. உங்க பின்னாடி சுத்துறதா இருந்தா டெய்லி வந்து உங்ககிட்ட பேசியிருக்க மாட்டேன்..”
“ஓகே ஓகே.. விடுங்க.. நான் உங்கள நம்புறேன்..”
வழியல் சிரிப்பொன்றை உதிர்த்தான் வினோத். காபியை எடுத்து பருகிக் கொண்டாள் ரேகா. அவளே பேச்சை தொடர்ந்தாள்.
“செம்ம வேலைங்க ப்ராஜெக்ட்ல.. பிரேக் கூட சரியா வர முடியல.. இன்னைக்கு தான் கொஞ்ச நேரம் கிடைச்சிருக்கு.. த்தோ.. இன்னும் 5 மினிட்ஸ்ல உள்ள இருக்கணும்..”
“ஆஹா.. அஞ்சு நிமிஷம் தானா..” என மனதுக்குள் தவித்தான் வினோத்.
“என்னங்க.. பிரேக் கூட வர முடியாத அளவுக்கு அவ்ளோ வேலையா..?”
“ஆமா..”
“பேசாம எங்க டீம் வந்துடுரீங்களா..? டென்ஷன் இல்லாம இருக்கலாம்..”
“டென்ஷன் இல்லாம இருக்கணும்னா வேலை செய்யாமத்தான் இருக்கணும்.. அப்போ நீங்க சும்மா தான் இருக்கீங்களா அங்க..?”
“ஹலோ.. என்னங்க.. உங்க நல்லதுக்கு சொன்னா என்னை கலாய்க்குறிங்க..?”
“ச்சும்மா விளையாட்டுக்கு சொன்னேங்க.. சரி ஓகே.. டைம் ஆச்சி.. நான் கெளம்புறேன்.. Bye..”
“Bye”
அவள் சென்ற பின்பு யோசனையுடன் அங்கே கொஞ்ச நேரம் அமர்ந்திருந்தவன் எழுந்து தன் கேபின் நோக்கி நடந்தான்.

வினோத் தன்னுடைய சீட்டில் அமர்ந்த போது தான் அவன் உள்ளே வந்ததையே கவனித்தான் மதன்.
“என்னடா.. வேலை ஞாபகம் வந்துடுச்சா..”
“டேய்.. நீ வேறடா.. சும்மா இருடா..”
“ஹ்ம்ம்.. நான் பேசுறதெல்லாம் சலிப்பா இருக்கும்ல.. இருக்கத்தானே செய்யும்..”
அவனை அலட்சியம் செய்து விட்டு தன்னுடைய கம்ப்யூட்டரை அன்-லாக் செய்தான் வினோத். சில மெயில்கள் வந்திருந்தன. ஒவ்வொன்றாய் படித்துக் கொண்டே வந்தவன் கொஞ்சம் அதிர்ச்சியானான். அவனுடைய மேனேஜர் விஜய்யிடமிருந்து ஒரு மெயில்.

Hi Vinoth,
Meet me in my cabin once you reach.
Regards,
Vijay R

மேனேஜரிடம் நேரிடையாக பேசும் சந்தர்ப்பம் குறைவாகவே இருக்கும். பெரும்பாலும் மேனேஜர் பகிர்ந்து கொள்ள நினைக்கும் தகவல்கள் அவனது “டீம் லீடர்” அஜய் மூலமே அவர்களை வந்து சேரும். அப்படியிருக்கையில் ஏன் தனக்கு இப்படி ஒரு மெயில் என குழம்பினான். அவரை சந்திப்பதற்காக இருக்கையை விட்டு எழுந்தான்.
“என்ன மச்சி.. அடுத்த ஷிப்ட்க்கு கெளம்பிட்டியா..” என்றான் மதன்.
அவனை மண்டையில் தட்டிவிட்டு மேனேஜரின் கேபினை நோக்கி நடந்தான் வினோத்.
“Excuse me Sir..”
“Hi Vinoth.. Please come in..”
“ஸார்.. மெயில்..”
“எஸ்.. எஸ்.. உங்கிட்ட பேச தான் வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தேன்..”
“என்னாது எங்கிட்ட பேச வெயிட் பண்ணாரா.. ஆஹா அதிர்ச்சி மேல அதிர்ச்சியா இருக்கே..” என மனதுக்குள் நினைத்துக் கொண்டான் வினோத்.
“வினோத்.. என்னாச்சி உனக்கு..” என ஆரம்பித்தார் விஜய்.
புரியாமல் விழித்தான் வினோத்.
“ஸார்..?”
“ஏதாவது பர்சனல் ப்ராப்ளம்..?”
“அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லையே ஸார்.. நல்லா தானே இருக்கேன்.. ஏன் ஸார்..?”
“வினோத்.. டூ மந்த்ஸா நீ நிறைய பிரேக் எடுக்குற.. உன் பர்பார்மேன்ஸ் ரொம்ப புவரா இருக்கு.. உன் வொர்க் குவாலிட்டி வெரி வெரி வொர்ஸ்ட் கண்டிஷன்.. இதே வேற யாராவதுனா எஸ்கலேஷன் மெயில் ஆர் ட்ரைனிங் அப்டின்னு பண்ணியிருப்பேன்.. பட் நீ, லாஸ்ட் டூ இயர்ஸ் ‘Employee of the year’ அவார்ட் வாங்குனவன்.. பிளஸ் கிளையன்ட்கிட்ட ஏகப்பட்ட அப்ரிசியேஷன் வாங்கியிருக்க.. ப்ராஜெக்ட்ல எந்த பிரச்சனை வந்தாலும் கிளையன்ட் உன்ன தான் பாக்க சொல்றாங்க.. ஸோ அந்த லெவல்ல இருக்குற நீ இப்படி ஆனதுதான் எனக்கு ஷாக்கிங்கா இருக்கு.. என்னாச்சி..? எனி ப்ராப்ளம்..?”
வினோத்திற்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை. அமைதியாக நின்றான்.
“ஸார்.. நான் ‘Exxon” ப்ராஜெக்ட்க்கு போய்டுறேன்..”
இப்படி ஒரு பதிலை எதிர்பார்க்காத விஜய் அதிர்ந்தார்.
“வினோத்.. நான் என்ன கேட்டேன் நீ என்ன சொல்ற.. உனக்கு பர்சனல் ப்ராப்ளம் இருந்தா என்னால முடிஞ்ச ஹெல்ப பண்ணலாம்ன்னு தான் உன்ன வர சொல்லி கேட்டேன்.. அதுக்கு ஏன் ப்ராஜெக்ட் மாறணும்ன்னு சொல்ற..”
“இல்ல ஸார்.. நான் அந்த ப்ராஜெக்ட்க்கு மாறிக்குறேன்..”
“Really I don’t expect this from you Vinoth. Just a minute..” எனக் கூறிவிட்டு இண்டர்காமை எடுத்து வினோத்தின் டீம் லீடர் அஜய்யை அழைத்தார்.
“அஜய்.. ப்ளீஸ் கம் டு மை கேபின்..” எனக் கூறிவிட்டு போனை கீழே வைத்தார். இருவரும் சில நொடிகள் பேசிக் கொள்ளாமல் அமைதியாக இருந்தனர்.
“Excuse me Sir..” என்ற அஜயின் குரல் வெளியே கேட்க,
“Please get in Ajay..” என்றார் விஜய்.
உள்ளே வந்த அஜய், கொஞ்சம் கடுமையான முகத்துடன் இருக்கும் விஜய்யையும் தலைக் குனிந்தபடி சற்று தள்ளி நிற்கும் வினோத்தையும் மாறி மாறிப் பார்த்தான்.
“ஹ்ம்ம்.. ரைட்டு.. ஏதோ பஞ்சாயத்து..” என மனதுக்குள் நினைத்துக் கொண்டான் அஜய்.
“வா அஜய்..” என அழைத்த விஜய், வினோத்திற்கும் அவருக்கும் நடந்த மொத்த உரையாடலையும் கூறி முடித்தார்.
“நான் ஜஸ்ட் கேரிங்கா கேட்டதுக்கு வேற ப்ராஜெக்ட் போறேன்னு சொல்றான்.. சொல்லு அஜய்.. நான் ஏதாவது தப்பா கேட்டேனா..?” என்ற விஜயின் கேள்விக்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் விழித்தபடி வினோத்தைப் பார்த்தான் அஜய்.
சில நொடிகள் அமைதிக்குப் பிறகு கேட்டான் அஜய்.
“எந்த டீம் போகணும்னு கேட்டான் ஸார்..”
“Exxon ப்ராஜெக்ட்..”
கேட்டதும் மெலிதாக சிரிக்கத் தொடங்கினான் அஜய்.
“என்ன அஜய்.. சிரிக்குற..? என்ன விஷயம்..?”
“ஸார்.. அவன் நீங்க அப்டி கேட்டிங்கன்னு வேற டீம் போறேன்னு சொல்லல..”
அஜய் என்ன சொல்கிறான் என்பது விஜய்க்கு புரியவில்லை.
“என்ன அஜய் சொல்ற.. எனக்கு புரியல..”
“ஸார்.. வினோத் Exxon டீம்ல புதுசா ஜாயின் பண்ண ஒரு பொண்ண லவ் பண்றான்.. ப்ரொபோஸ் பண்ணி அந்த பொண்ணும் நோ சொல்லிட்டு போய்டிச்சி.. அநேகமா அந்த பொண்ணுகாகத் தான் அந்த டீம் போறேன்னு சொல்லியிருப்பான்.. கேட்டுப்பாருங்க..”
அஜய் இப்படி சொன்னதும் விஜய் திரும்பி வினோத்தை பார்த்தார். வினோத் என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் நெளிந்தான்.
“டேய்.. அஜய் சொல்றது உண்மையா..?”
“ஆமா ஸார்” என ஒப்புக் கொண்டான் வினோத்.
பலமாக சத்தம் போட்டு சிரிக்கத் தொடங்கினார் விஜய்.
“அடப்பாவி.. இந்த வேலை வேற பாத்துட்டு இருக்கியா..? அதான் இவளோ பிரேக்.. புவர் பர்பார்மேன்ஸா..? சொல்லவே இல்லையேடா.. யாரந்த பொண்ணு..”
வெட்கப்பட்டான் வினோத்.
“வெட்கம் வேறயா..? இருக்க வேண்டியது தான்.. சொல்லு பொண்ணு பேரு என்ன..?”
“ரேகா..” சின்ன சிரிப்புடன் சொன்னான் வினோத்.
“சூப்பர்.. இத சொல்ல வேண்டியதுதானடா.. சரி.. ஓகே.. அப்போ அந்த பொண்ணு டீம்க்கு நீ போகணும்.. அதானே..”
“ஆமா ஸார்..”
“ரைட்.. நீ நம்ம டீம்க்கு ரொம்ப முக்கியமான அசெட்.. பட் இருந்தாலும் உன்ன அந்த டீம்க்கு மூவ் பண்றேன்.. ஆனா இப்போ வேணாம்.. ஆல்ரெடி நீ 3 இயர்ஸ் இங்க வொர்க் பண்ணிட்ட.. ஸோ அடுத்த லெவல்க்கு போனா தான் கரெக்ட்டா இருக்கும்.. அதனால அந்த ப்ராஜெக்ட்க்கு டீம் லீடர் போஸிஷன் ஏதாவது ஒபெனிங் வந்தா கண்டிப்பா உன்ன மூவ் பண்றேன்.. ஓகே வா..?”
“ஓகே ஸார்..”
“சரி.. அந்த பொண்ண எங்களுக்கு இன்ட்ரோ கொடுக்க மாட்டியா..?”
“நானே இன்னும் இன்ட்ரோ ஸ்டேஜ்ல தான் ஸார் இருக்கேன்.. அந்த பொண்ணு ஓகே சொல்லட்டும் கண்டிப்பா இன்ட்ரோ கொடுக்குறேன்..”
“குட்.. I am happy for you..” எனத் தட்டிக் கொடுத்தார் விஜய்.
“Thank you sir..” எனக் கூறிய வினோத் அஜய்யைப் பார்த்து மெலிதாக சிரித்தான். அந்த சிரிப்பின் மூலம் அஜய்க்கு நன்றியை தெரிவித்தான் வினோத்.

(தொடரும்..)

Posted on பிற்பகல் 4:40 by Elaya Raja

No comments